قدر نهیم و ارج گزاریم
غربت نشينی كه با قلبي آكنده از شوق ، دل را به دلدان كوخرد نهاده ، بحق شايسته تقدير است. آنی كه شب و روز خود را وقف عزت و سربلندي ديار خود كرده و در اين راه از همه تعلقات خود گذشته و از هيچ چيز فروگذار نكرده است. گرچه صورت ظاهرشان در آن سوي آب است ، اما روح سرگردان و ماجراجويشان ، در اين حوالي و گوشه و كنار ، در جابر و باغ زرد و ترارو خيمه زده است و هر آن ، راهيي جاييست تا خطي یا اثري از اجداد كوشايش بيابد و بر صفحه روزگار جاودانه سازد.
او از همين ديار است. دلبستگي هايش همين جاست. در خانه اي در همين ديار به دنيا آمده است. خوي من و شما دارد. كودكي اش در همين كوچه ها گذشته است. پس چه الگويي بهتر از او كه سعي در جاودانه سازي ديارش دارد.
پس بجاست كه به نام كوخرد و كوخردي قدردان زحماتش باشيم و به عنوان اسوه اي حسنه به خلايق بنمايانيمش و به وجودش افتخار كنيم.
شما مطمئناْ او را مي شناسيد.
